HC Zondag 44 - Het 10e gebod bepaalt bij de geest van de wet

zondag 4 oktober 202618:30 uurAvonddienstDs. R. van de Kamp105 min

Nog niet gestart Kanttekeningen 0 Meescrollen

Transcript

♪ Gezang Onze hulp en onze verwachting is in de naam des Heren, die hemel en aarde gemaakt heeft. Die trouw houdt van geslacht tot geslacht en die leeft tot in de eeuwigheid. En die niet laat varen de werken van zijn handen. Amen. Genade zij u en vrede van hem die is en die was en die komen zal. En van de zeven geesten die voor zijn troon zijn. En van Jezus Christus die de getrouwe getuige is. De eerstgeborene uit de doden. En de overste van de koningen der aarde. Amen. Kom gemeente, laten we met elkaar zingen uit Psalm 139, het veertiende vers. Doorgrond me en ken mijn hart, o heren is het geen. Ik denk niet tot uw eer. En wat er verder volgt, 14e vers, Upsalm 139. ♪ Gezang Vanavond met de kerk van alle tijden en alle plaatsen beleidenis van ons algemeen en ongetwijfeld christelijk geloof. Met de woorden van de twaalf artikelen. En zingen daarna Upsalm 96, het vierde vers. Hoe blinkt het alles door vertoning van sterkt. En sieraad in zijn woning. En wat er verder volgt. Vierde vers uit Psalm 96. Na de beleidenis van het geloof. En in ieder van u spreken met mij. In zijn of haar hart. Al dus. Ik geloof in God. De Vader. De Almachtige. Schepper des hemels en der aarde. En in Jezus Christus zijn enige geboren zoon. Onze Heren. die ontvangen is van de Heilige Geest, geboren uit de maagd Maria, die geleden heeft onder Pontius Pilatus, is gekruisigd, gestorven en begraven, nedergedaald ter helle. Ten derde dagen wederom opgestaan van de doden, opgevaren ten hemel, zittende ter rechterhand Gods, des almachtige vaders, van waar hij komen zal. Om te oordelen de levenden en de doden. Ik geloof in de Heilige Geest. Ik geloof één heilige algemene christelijke kerk. De gemeenschap der heiligen. Vergeving der zonden. Wederopstanding des vleesers. En een eeuwig leven. Amen. Oog ♪ Gezang op de behandeling van zondag 44. Vindt u de schriftlezing in de zendbrief van de apostel Paulus aan de gemeente van Rome. Romeine 7 en we lezen daar vanaf het eerste tot het twaalfde vers. Dus de schriftlezing voor vanavond is Romeine 7 vanaf vers 1 tot 12. Weet gij niet broeders, want ik spreek tot degene die de wet verstaan. Dat de wet heerst over de mens zo lange tijd als hij leeft. Want een vrouw die onder de man staat is aan de levende man verbonden door de wet. Maar indien de man gestorven is, zo is zij vrijgemaakt van de wet des mans. Daarom dan, indien zij eens andere mans wordt terwijl de man leeft, zo zal zij een overspilster genaamd worden. Maar indien de man gestorven is, zo is zij vrij van de wet, al zo dat zij geen overspeelster is als zij eens andere mans wordt. Zodat, mijn broeders, gij zijt ook der wet gedood door het lichaam van Christus, opdat gij zult worden eens andere, namelijk desgene die van de doden opgewekt is, opdat wij gode vruchten dragen zouden. Want toen wij in het vlees waren, wrochten de bewegingen der zonden, die door de wet zijn in onze leden, om de dood vruchten te dragen. Maar nu zijn wij vrijgemaakt van de wet, overmids wij dien gestorven zijn, onder welke wij gehouden waren, al zo dat wij dienen in nieuwigheid des geestes en niet in de oudheid der letten. Wat zullen wij dan zeggen? Is de wet zonde? Dat zij verre. Ja, ik kende de zonde niet dan door de wet. Want ook had ik de begeerlijkheid niet geweten zonde te zijn. Indien de wet niet zeide, gij zult niet begeren. Maar de zonde oorzaak genomen hebbende door het gebod. Heeft in mij alle begeerlijkheid gewrocht. Want zonder de wet is de zonde dood. En zonder de wet zo leefde ik eertijds. Maar als het gebod gekomen is, zo is de zonde wederlevend geworden. Toch ik ben gestorven. En het gebod dat ten leven was, hetzelfde is mijn ten dood bevonden. Want de zonde, oorzaak genomen hebbende door het gebod, heeft mij verleid en door hetzelfde gedood. Alzo is dan de wet heilig en het gebod is heilig en rechtvaardig en goed. Tot zover de schriftlezing. Laten wij nu eerst de heren vragen om zijn onmisbare zegen. Laten wij bidden. U bent de rechtvaardige en heilige God in de hemel. U kunt geen gemeenschap hebben met de zonde. En ten diepste ook niet met de zon daar. Dan alleen. In het volbrachte werk van uw zoon. Zie ons dan aan heren. Niet in onszelf. Dan moet u ons voorbij gaan. Rechtvaardig voorbij gaan. Maar zie ons toch aan. In het grote offer wat gebracht is door uw zoon. Op de kruisheuvel goochelt aan. Waar hij betaald heeft. Zo volkomen. Waar hij beantwoord heeft. Aan uw wil. Uw volkomen gehoorzaam is geweest. En daarom is er vergeving. Is er verzoening mogelijk. Voor een ieder. Die in hem gelooft. Heren werk dat geloof. In onze harten. Het is. De boodschap van het evangelie. De goede boodschap. Dat er redding is. Voor verloren zondaren. Maar wat hebben we nodig heren. De prediking van de wet. Waarin wij schuldig gesteld worden. En geef. Voor vanavond heren. Onder de werking en de kracht van uw heilige geest. Dat het niet over onze hoofden heen zou gaan. Maar dat die wet ons zou aanklagen. Veroordelen. En dat we daarom de toevlucht zullen nemen. Tot uw zoon de Heer Jezus Christus. Omdat Christus het einde is van de wet. Het doeleinde van de wet. En daarom hebben we een strenge wetsprediking nodig en moet die wet nog strengelijk gepreekt worden. Heren, werk het nog en gebruik het nog, heren, tot bekering, tot vernieuwing. Opdat we vrij zouden zijn van de wet. Dat de wet ons niet meer kan aanklagen, veroordelen. Dat we dood zullen zijn voor de wet. Gestorven aan de wet. Heren, een geheim. En we kunnen het elkaar voorhouden. Maar pas u het toch toe, heren. En daarom zijn we verlegen om de werking en de kracht van uw Heilige Geest. Leid ons zo in al de waarheid. U kent ons, u weet waar wij met onze gedachten zijn. U weet heren wat wij moeilijk vinden. Kunnen we zorgen zijn die ons vervullen. Zoveel dingen die ons bezig kunnen zijn als er zorgen zijn om kinderen die u ons gegeven hebt. Zorgen om ouders. Als de zorg nodig is, toenemende zorg. Wat kan het moeilijk zijn. Als er gescheiden opgetrokken moet worden, heren, omdat door toenemende zorg het niet meer mogelijk is bij elkaar te wonen. Of bij afnemende gedachten. Heren, we bidden het van u. Geef wat nodig is om steeds weer te zien en het steeds weer alleen van u te verwachten. Gedenk uw kerk over het rond van de aarde. Hier ter plaatse. De andere kerken op het dorp. Daar zitten mensen. Net zoals hier. Die genade nodig hebben. Vergeving van zonde. En heren laat dan de verkondiging van uw woord plaatsvinden. De bediening der verzoening. Maar ook in ons land heren. En buiten de landsgrenzen. De kerk die vervolgd wordt. Daar waar nood is. Mensen op de vlucht zijn. Daar waar om de beleidenis van uw naam mensen gevangen zitten. Of zelfs gedood worden. Waar terrorisme plaatsvindt. Hier hebben we bidden om uw nabijheid. En opdat ze uw naam zullen zoeken. Dat hebben ze nodig. Dat hebben wij nodig. Ook in ons land, heren, onder ons volk. In de politiek, in het koningshuis. En we bieden, heren, om uw hulp en uw nabijheid. En dat zo ook de kerk een lichtend licht zou zijn. Dat wij allen een lichtend licht en een zoutend zout zouden zijn. Heren, dat is nodig. En daarom werkt nog krachtig op dat ook al het werk... Wat er gedaan wordt in de gemeente. Nog door u gezegend zou worden. Het ambtelijke werk. Het kerkvoogdelijke werk. Het werk van notabelen, organisten, kosters. Of allen die een taak of een rol hebben, vrijwilligers. Heere, gedenk zo nog naar de grootheid van uw genade. Voor onze jongens en meisjes op de zondagsschool. De katten gezanten, we dragen ze aan u op, heren. Dat ze ook nieuwsgierig mogen zijn. Naar uw woord. Om nou te zien wie u bent in uw zoon. Heren, gedenk dan nog naar de grootheid van uw genade. We hebben veel van u te vragen, heren. Want zonder u kunnen wij niets doen. Maar zegen dan de verkondiging van uw woord. En werkt nog krachtig door uw woord en door uw geest. Vernieuw nog, heren. Ontdekt nog. Overtuig nog. En opdat uw grote naam alle lof, alle eer zou ontvangen. Dat bidden wij van u. Om Christus wil alleen. Amen. Namens de kerkenraad is er nog een enkele afkondiging. Dinsdag 6 oktober is er weer contactmiddag. En de aanvang is om half drie in Ebena Ezer. Dit alles zo de Heerde wil en wij het mogen beleven. In de dienst van de offerhanden worden van u een drietal gaven gevraagd. De eerste collect is bestemd voor de commissie Israël van onze kerk. Is bestemd de tweede collecte voor de kerkvoldij. En de derde is bestemd voor de aflossing van de kerk. Alle drie de collecten van harte in die milddadigheid aanbevolen. De heren zegenen u en uw liefde gaven. Wij gaan zingen met elkaar op psalm 5. En wij zingen daarvan het tweede, het derde en ook het achtste vers. Psalm 5 vers 2 sla iedere zucht. Mijn hart ontgleden opmerkend ga. Het derde vers. Ik zal door ijver vuur aan blaken. En ook het achtste vers. Leid mij in uw gerechtigheden om mijn verspiederen wil. En richt u wegen voor mijn aangezicht. En wat er verder volgt. Wij noemden u het tweede, derde en achtste vers uit Psalm 5. ♪ Gezang Gemeente, aan de beurt is zondag 44 uit de Heidelbergse katechismes, de vragen 113, 114 en 115. En dan wordt er gevraagd in vraag 113, wat eist van ons het tiende gebod? Antwoord, dat ook de minste lust of gedachten tegen enig gebod gods in ons hart nimmer meer komen. Maar dat wij te alle tijden van ganser harten aller zonde vijand zijn. En lust tot alle gerechtigheid hebben. Maar kunnen degenen die tot God bekeerd zijn deze geboden volkomen houden? Antwoord nee zij. Maar ook de allerheiligste zolang als zij in dit leven zijn. Hebben maar een klein beginsel deze gehoorzaamheid. Toch al zo dat zij met een ernstig voornemen niet alleen naar sommigen, maar naar al de geboden gods beginnen te leven. Waarom laat ons dan God al zo scherpelijk de tien geboden prediken, zo ze toch niemand in dit leven houden kan? Antwoord eerstelijk op dat wij ons leven lang... Onze zondige aard hoe langer hoe meer leren kennen. En des te begerigen zijn. Om de vergeving der zonden en de gerechtigheid in Christus te zoeken. Daarna. Opdat wij zonder ophouden ons benaarstigen. En God bidden om de genade des heilige geestes. Opdat wij hoe langer hoe meer. Naar het evenbeeld Gods vernieuwd worden. Totdat wij tot deze voorgestelde volkomenheid na dit leven geraken. Tot zover zondag 44. En wij zien na aanleiding van dit onderwijs. Dat het tiende gebod bepaalt bij de geest van de wet. Het tiende gebod bepaalt ons bij de geest. Het tiende gebod bepaalt bij de geest van de wet. Ten eerste... Overtuiging van onze zondige aard. Ten tweede begeerte tot de gerechtigheid van Christus. En ten derde vernieuwing door de Heilige Geest. Het tiende gebod, gemeente, dat gaat over begeren. Gij zult niet begeren uw naaste huis, uw naaste vrouw. Nog zijn dienstknecht, nog zijn dienstmaagd, nog zijn os, nog zijn ezel, nog iets dat uw naaste is. Het gras bij de buurman is altijd groener. Maar kunt u oprecht blij zijn met als uw buurman een nieuwe auto heeft? Of misschien opnieuw zijn tuin op de kop zet? En weer een prachtige tuin aanlegt. Kunt u dan oprecht blij zijn met iemand? Of vindt u het maar lastig? Voelt u iets van Tjonga? Dat zou ik ook wel graag willen. Gij zult niet begeren. Uw naaste huis. Ook niet uw naaste vrouw. Wie, zo zegt de Heer Jezus in de bergreden. een vrouw aanziet om haar te begeren, die doet alrede overspel. Maar kunt u tevreden zijn met hetgeen u hebt? Of, dan gebruik ik maar de woorden van de apostel Paulus... om ver genoeg te zijn met het tegenwoordige. U leest dat in Filippense 4, hoe hij de gemeente van Filippi vertroost... terwijl Paulus zelf in de gevangenis zit in Rome. Maar hij voelt de begeerte om de Filipenzen te vertroosten. En dat doet hij. En dan laat hij zien, terwijl hij in de gevangenis zit, dat hij tevreden is met hetgeen de Heere hem geeft. U begrijpt dat wel, dat kunnen wij niet bedenken. Dat kan je ook niet zeggen met je verstand. Dat is genade. En dan zou je zeggen, nou ja, Paulus die is niet zoveel gewend. Hij heeft natuurlijk al die zendingsreizen, dat was natuurlijk al afzien. Dus Paulus is niet zo naai, zegt Paulus. Ik weet gebrek te hebben, maar ik weet ook overvloed te hebben. Dus hij weet wat het is om de dingen voor handen te hebben. En dat mist hij nu en toch tevreden met hetgeen de Heere hem geeft. Misschien hebt u er wat tegenop gezien vanavond. Als het over dat tiende gebod gaat. Als het gaat over dat begeren van uw naaste huis en uw naaste vrouw en zijn os en zijn ezel. Maar ik denk dat het nog vele malen dieper gaat vanavond. Want als u het antwoord van de Heidelbergse katechismes leest. Dan komt dat huis en die vrouw en die os en die ezel, die komen helemaal niet terug. Daar wordt helemaal niets over gezegd. Maar het tiende gebod houdt in, zegt de onderwijzer, dat ook de minste lust of gedachten tegen enig gebod gods in ons hart nimmer meer komen. De minste lust of gedachten. En dat niet tegen... Eén gebod, maar tegen alle geboden des Heren. Want dat is ook Bijbels. Als wij tegen één gebod overtreden, overtreden we tegen alle geboden. Dan overtreden we tegen de goedheid, tegen de wil van de Heren. En daarom... Is de diepe betekenis van dat tiende gebod. Dat er geen enkele lust of gedachte tegen enig gebod in ons hart opkomt. Een hart. Ons hart. Daaruit zijn de uitgangen van het leven. Dus als het gaat over wat ik wil en wat ik graag doe. Dat ligt allemaal verankerd in mijn hart. In het binnenste van mij. Dat is mijn bestaan. Dus dat gaat diep vanavond. Dan blijft er niets van ons over. Paulus leert, en daarom heb ik u Romeinen 7 laten lezen. Paulus schrijft daar dat de wet ons leert wat zonde is. Nou ja, dat wist u natuurlijk al. Zo begint onze Heidelbergse katechismes. Als uitgelegd is wat onze enige troost is. Zondag 1, dat is de samenvatting van de Heidelbergse katechismes. En dan is het in zondag 2. Waaruit kent gij uw ellende? Nou, uit de wet gods. Dus het is de wet die ons onze ellende aanwijst. En daarom, gemeente, wordt ook iedere zondagmorgen de wet voorgelezen. En ik kondig dat altijd aan dat wij voor de spiegel van Gods wet geplaatst worden. Die wet die maakt ons duidelijk waar de onvolkomenheden zitten in ons leven. Die wet die wijst ons haarscherp aan waar het niet klopt in je leven. Waar het fout gaat. Waar de Heere van je vraagt een volkomen gehoorzaamheid. Kunnen wij nooit meer aan die volkomenheid. Dat volkomen gehoorzame van zijn heilige wet voldoen. En dan kan het aan de buitenkant keurig kloppen. En misschien dat het hele dorp wel van u zegt. Wat een keurig gezin. Wat een degelijk gezin. En kijk die vader die heeft het nog eens keurig netjes op orde. Dat is nou echt een huisvader. Die zijn huis wel regeert. Dan kan het aan de buitenkant alles op orde zijn. Maar de Heer kijkt niet naar de buitenkant. Maar die kijkt naar de binnenkant. En die kijkt of er een lust is. Een begeerte. Om nou naar al Gods geboden te leven. En denkt u maar aan die rijke jongeling. Die tegen de Heer Jezus zei, ik heb alle geboden onderhouden. En dan gaat de Heer Jezus een spaartje dieper. En die verkoopt alles wat u hebt en geeft het de armen. En daar zit de pijn. Niet gehoorzaam. Niet in alles gehoorzaam. Aan Gods heilige wet. Dus daarom is ook nodig gemeente. Een strenge wetsprediking. U mag niet onschuldig naar huis gaan. Het kan niet zo zijn. Dat u na een preek zegt. Nou dat ging mij niet aan. Want dan alleen al. Dat Gods heilige wet voorgelezen is. Dat heeft u al voor de spiegel geplaatst. En waardoor u het weet. Iedere preek wordt u voor godsrechters toegedaagd. En dan moet u het maar zeggen. Hebt u alles volkomen gehouden? Of moet de Heer het tegen zeggen. Waarom hingt gij nog op twee gedachten? De wetsprediking is nodig om de schuld aan te zeggen. Zodat u weet dat u schuldig staat. Voor Gods heilig aangezicht. En misschien dat er wel iemand is die vanavond zegt. Ja maar als je nou toch van genade mag weten. En als je nou van genade mag leven. Nou ja daar komen we straks nog op. Want ook dat weet de onderwijzer. Maar kunnen degenen die tot God bekeerd zijn deze geboden volkomen houden? Nou ja wat is bekering? Wanneer ben je dan bekeerd? Als het aan u gevraagd wordt, ben je bekeerd? Wat zegt u dan? Ik denk altijd aan die prachtige uitspraak van dokter Koolbrugge. Toen iemand aan hem vroeg, bent u bekeerd? Toen zei hij, de Heere is ermee bezig. Dus wij worden nooit bekeerd in dit leven. Dat komt ook nog terug in deze zondagsafdeling. Maar dan is het heel opmerkelijk. Dus ook voor bekeerde mensen, die hebben die wetsprediking nodig. En er zijn wel theologen, er zijn ook wel kerken, waar de wetsprediking is afgeschaft. Want de gemeenten zijn allemaal bekeerde mensen, dus die hebben die wet niet meer nodig. Maar gemeentes, zodra de wet niet meer gelezen wordt zondagmorgen, dan moeten alle alarmbellen gaan rinkelen. Dan is er wat aan de hand. Dan is er een dwaling in de leer geslopen. Want wij hebben die scherpe wetsprediking hebben wij nodig. En dan is het heel opmerkelijk. Juist in het stuk van de dankbaarheid. Daar komt die vraag naar voren. Waarom laat ons dan God al zo scherpelijk de tien geboden prediken. Zo ze toch niemand in dit leven houden kan. Alle antinomianisme wordt afgesneden. Weet u wel, dat is een duur woord, antinomiaan. Nomos, dat is de wet. Een anti is tegen. Een antinomiaan die zegt, wat maakt het nog uit dat ik zondig? Want al mijn zonden zijn vergeven en gewassen in het bloed van de Heer Jezus Christus. Dus het maakt niet meer uit of ik zondig. Maar dan heb je er niks van begrijpen. Dan weet je niet wat het hem gekost heeft. Om de zonde te verzoenen. Wat het God de Vader gekost heeft. Het heeft zijn zoon gekost. En de zoon. Het heeft hem zijn leven gekost. En dan word je bang van de zonde. Dus in het stuk van de dankbaarheid. Moed. Daar komt de vraag naar voren. Dan moet de wet nog scherpelijk gepredikt worden. En waarom is dat dan nodig? Nou is het antwoord van de onderwijzer. Eerstelijk op dat wij ons leven lang onze zondige aard hoe langer hoe meer leren kennen. Dus dat is niet een eenmalig iets. Dat u uw zondige aard leert kennen. Maar dat gaat het hele leven gaat het door. En prachtig, dat vindt u regelmatig terug in de Heidelbergse katechismes. Dat hoe langer, hoe meer. Hoe langer, hoe meer leren dat ik zondaar ben. Want hoe langer, hoe meer ik leer dat ik zondaar ben. Hoe meer ik het offer van de Heer Jezus Christus nodig heb. Hoe onmogelijker het aan mijn kant wordt. Hoe onbegrijpelijker en verwonderlijker wordt. Dat daarom nou God de Vader zijn enige geboren zoon gegeven heeft. Hoe langer, hoe meer. Weet u nog wel, die kurkentrekker. Dezelfde beweging, maar het gaat steeds dieper. Steeds meer zien dat ik zondaar ben. En dat ik hoe langer, hoe meer ga begeren. Het bloed van de Heer Jezus Christus. Hoe langer, hoe meer het ook gaat schitteren in mijn lever. Maar hoe zit dat dan? Als je toch genade mag kennen. Als de Heer zijn genade verheerlijk heeft in je leven. Dan ben je toch vrij van de wet. Ja, als het gaat over de verdoemende kracht van de wet. Die is er niet meer. In die zin ben je vrij van de wet. Dat is ook wat Paulus duidelijk maakt. Paulus zegt ik ben gestorven aan de wet. En misschien is dat wel goed gemeente om daar toch eens een dikke streep onder te zetten. Want weet u, wanneer er wel werkelijk vrijheid is. Als je mag staan in de vrijheid waarmee Christus vrij maakt. Dat is als je gestorven bent. Aan de wet. Gestorven. Om het geprobeerd te hebben. In orde te maken met de heren. Alles eraan gedaan hebt. Om het recht te krijgen voor de heren. En alles werd onder uw handen afgebroken. En dan blijft er een naakte zon daar over. Die het van genade moet hebben. Dus als ik gestorven ben aan de wet, ik kom er straks nog wel op terug op mijn tweede punt. Maar als ik gestorven ben aan de wet, dan heeft de wet geen zeggingskracht meer over me. Dan kan die me niet meer verdoemen. Dan ben ik dood voor de wet. Maar die wet die blijft nodig in zijn ontdekkende werking. Zodat ik hoe langer hoe meer over... Getuigd raak van mijn zondige aard. Onze eerste gedachte. We gaan naar onze tweede gedachte. Begeert u tot de gerechtigheid van Christus. Want waarom laat ons dan God al zo scherpelijk de tien geboden prediken. Nou ten eerste dat ik hoe langer hoe meer mijn zondige aard leer kennen. En des te begeriger zijn om de vergeving der zonden en de gerechtigheid in Christus te zoeken. Vandaar mijn tweede gedachte en begeerte tot de gerechtigheid van Christus. Gemeente als de Heilige Geest in uw leven gaat werken. En hij gaat ontdekken wat u misschien nog nooit gezien hebt. Maar dat u het alles verzondigd hebt. En dat het daarom in u geen goed woont. En dat u geneigd bent om God en uw naaste te haten. Als de heilige geest schuldig gaat stellen. Dan komt er ook onrust. Want als er schuld is. Dan moet de schuld vereffend worden. En zolang die schuld niet vereffend is. Is er onrust. Dan kan ieder moment een schuldeiser komen. Om de schuld op te eisen. En dan staat u. En dan moet u verloren gaan. Dus als de heilige geest gaat ontdekken en overtuigen. Dan komt er onrust. Omdat u overtreden hebt tegen een goeddoend God. Sal, sal. Waarom vervolgt gij mij? Als u ziet hoeveel de Heer u geeft. Ik denk alleen al. Dat hij u onder het woord gebracht heeft. En dat u weet dat er vernieuwing, dat er bekering nodig is. Dat er wedergeboorte nodig is. Geloof en bekering is al een groot wonder. Maar de pijn, de onrust zit hem dat u overtreden hebt tegen een goed doet God. Wij kunnen als mensen nog eens zeggen ja. Hij behandelt mij ook zo. Dus dan kan ik dat terug doen. Bij de heren hebt u geen enkele reden. Om tegen zijn wil in te gaan. Hij doet alleen maar goed. Want hij is goed. En daar zit de puin dat het tegen de liefde van God ingaat. Maar ik zie het niet. Nee, daarom hebt u die werking en die kracht van de Heilige Geest nodig. En misschien dat u... Wel zegt, ja maar ik heb er last van, van mijn zonde. En dat u merkt dat u geweten spreekt. En dat u het wel weet hier met uw verstand. Dat als u gezondigd hebt, dat dan de straf zal volgen. Misschien in dit leven al, maar in ieder geval na dit leven. En dat maakt u onrustig. Maar dat is nog iets anders dan de kennis van zonde waarmee de Heilige Geest overtuigt. De Heilige Geest die laat zien dat u niet alleen zonde doet, maar dat u zonde bent. Hoort u het, gemeente? U bent zonde. Van uw hoofdschedel af tot de voetzal toe. En vervloekt is een iegelijk. Die niet blijft bij het scheen geschreven is in het boek der wet om dat te doen. Mag ik dat zo zeggen tegen de gemeente? De gemeente van Christus. Het is mij wel eens verweten dat ik wat mismoedig was. Maar ik moet het u aanzeggen. Vervloekt is een iegelijk. Die niet blijft bij hetgeen geschreven is in het boek der wet. Om dat te doen. Of hebt u het geprobeerd? Geprobeerd om de zonde uit uw leven weg te doen. Omdat u wel weet dat het niet gaat zo. Dat u voor God niet kunt bestaan. En omdat die geest daar u van overtuigen ging. Hebt u het geprobeerd. Om de zonde onder controle te krijgen. En de zonde uit uw leven weg te doen. Ze noemen dat vroeger. Dan ga je aan het reformeren. Geprobeerd. Maar dat u erachter kwam dat het een moeras was. Waar u in zich begaf. Dat is het kenmerkende van een moeras. Hoe meer je beweegt, hoe dieper je wegzakt. En hoe meer u probeerde om de zonde onder controle te krijgen, hoe dieper u erin wegzakte. En dat het omkomen wordt. De schuld moet vereffend worden. Maar u geen enkele mogelijkheid meer. En daarom, als een arme zon daar de toevlucht genomen. Tot de Heer Jezus Christus. Omdat Hij betaald heeft. Omdat Hij het is die nodig en roept. Omdat Hij het is die niets liever doet. Dan zondaren welkom heten. Hoe groot u ook. En hoe zwaar u of hoe lang u ook gezondigd hebt. Zondaren zijn welkom bij Hem. Hoe grote puinhoop ik van uw leven. Maar wat ziet hij het graag. Als u het zo ook voor hem neerlegt. Alles. Maar dan ook alles verzondigd. En dan is het Christus die een volkomen zaligmaker is. Gemeente hij is niet gekomen voor rechtvaardigen. Maar voor zondaren. Niet gekomen. Voor keurige degelijke kerkmensen. Maar gekomen voor mensen die het leven bij zichzelf niet meer kunnen houden. En daarom dat tiende gebod. Dat stuurt als het ware op Christus aan. En dat er nou geen ander middel. Geen andere naam onder de hemel gegeven is de mensen. Door welke wij moeten zalig worden. Nee de wet gaat u niet redden. Hoe u ook uw best doet. Kijk. Gemeente, dat is het geheim waar Paulus het over heeft. Als hij zegt, ik ben door de wet de wet gestorven. Hij heeft het geprobeerd keurig netjes te leven. Hij dacht gode en welbehagelijke diensten doen. Door de gemeente te vervolgen. En dan komt hij tot de beleidenis dat hij door de wet aan de wet gestorven is. Nou, daar hebt u waarom die wet dan... Zo scherpelijk gepredigd moet worden. Ook naar ontvangen genade. Ook Gods kinderen hebben het nodig. Iedere keer weer opnieuw. Omgebracht te worden aan de voeten van de Heer Jezus Christus. Ik ben er zo goed in om mezelf op te knappen. Ik ben er zo goed in. Doe het zelf eens. En de Heer Jezus zegt. Wend u toch naar mij toe. En word behouden. Prachtig als je die gelijkenis uit Lukas 15 neemt. De gelijkenis van de verloren zoon. Dat is natuurlijk niet de gelijkenis van de verloren zoon. Het is de gelijkenis van de zoekende vader. En die vader die iedere dag op de uitkijk staat. Of zijn zoon niet weer terugkomt. Zo staat hij ook vanavond op de uitkijk. Of er nog verloren zonen en dochters thuiskomen. En als hij hem dan van verre ziet. Te vies om aan te pakken. Zijn kleren gescheurd. Hij stinkt een uur in de wind. En wat zegt de vader tegen hem? Goh, ga eerst maar naar je huis. Ga je dan maar eerst maar douchen. En trek wat schone kleren aan. En dan praten we verder. Hij valt. Hij valt hem om zijn hals. En hij kust hem. Onbegrijpelijk toch? Dat is liefde. Liefde van de vader. Zo lief heeft hij deze wereld gehad. En dat hij daarom zijn enige geboren zoon. Geen andere namen. Gemeente. Onder de hemel de mensen gegeven. Door welke wij moeten zalig worden. Bij hem is vergeving. En die vergeving is nou iedere dag nodig. Nee. Er zijn ook wel mensen die dat zeggen. Die zeggen. Dat die rechtvaardiging van de goddeloze door het geloof. Dat dat een eenmalige zaak is. En natuurlijk, ik weet het. Als de Heer de zonde vergeeft. Dan is dat voor eens en voor altijd. En toch, elke keer weer. Als ik het verzondig, dan moet het weer in orde komen. En dat voelt u. Als het niet recht ligt tussen de Heer en uw ziel. U weet het. Dan wordt het gebedsleven minder. Dan wordt het bijbellezen minder. Dan begint alles te talen. En daarom iedere dag heeft verzoening nodig. In het alles reinigende bloed van de Heer Jezus Christus. Om dan zo het iedere avond voor de Heer neer te leggen. Als u uw knieën buigt voordat u in bed gaat jongens. En dan niet zeggen morgen zal ik het wel beter doen. Want u doet het morgen niet beter. Het blijft tobben. Lust. Zegt de onderwijzer. Tot alle gerechtigheid. Maar dan heb ik mijn vlees tegen. Want mijn vlees wil altijd weer een andere kant op. Mijn vlees onderwerpt zich de wet gods niet. Het kan ook niet. En daarom des... Deste begeriger naar vergeving, zegt de onderwijzer. Deste begeriger zijn om de vergeving der zonden en de gerechtigheid in Christus te zoeken. Dan is het bloed, het allesreinigende bloed van de Heer Jezus Christus nodig. En zie het dan, gemeente. Daar op de kruiseuvel goochelt hij. Dat ruwhouten kruis. En langs dat ruwhouten kruis, daar drupt het bloed. Het allesreinigende bloed van de Heer Jezus Christus. En daarom schrijft de apostel Paulus ook. Het einde van de wet is Christus. Het doeleinde van de wet. Omdat u er nooit meer aan kunt voldoen. Wijst het u aan. Er is maar één weg. Er is maar één middel en maar één naam. En dat is de Heer Jezus Christus. Die zijn leven gaf tot een volkomen verzoening. Gemeente, wat houdt u nog tegen? Welke bezwaren hebt u nog? Om vanavond nog voor het eerst of opnieuw de toevlucht te nemen tot hem. Hij wacht om genadigd te zijn. Een begeerte tot de gerechtigheid van Christus. Het was onze tweede gedachte. We gaan naar onze derde gedachte. Vernieuwing door de Heilige Geest. Zoals u dat ook leest in het antwoord van vraag 115. Daarna, opdat wij zonder ophouden ons benaarstigen. En God bidden om de genade van de Heilige Geest. Opdat wij hoe langer hoe meer naar het evenbeeld Gods vernieuwd worden. Totdat wij tot deze voorgestelde volkoomheid na dit leven geraken. Begeerde lust tegen Gods wil. Want daar is Paulus ook duidelijk in. De wet werkt de zonde. En zegt hij, ik had het niet geweten dat de begeerte zonde was als de wet niet zei, gij zult niet begeren. Dus de wet werkt de zonde en veroordeelt de zonde. Houdt u het nog uit, gemeente, bij de wet? Kunt u nog één stap zetten? En als de Heer zijn liefde gaat uitstorten in uw hart, dan zegt u, ik wil nooit meer zondigen. En misschien herkent u het wel. Als de bediening van het heiligavondmaal als het ware de hemel geopend wordt. En dat je het liefst zou blijven zitten aan de tafel. Er tegenop ziet om de wereld weer in te gaan. Je werk weer op te pakken. In de dagelijkse sleur weer te komen. En dan zeg je heer ik wil nooit meer zottigen. Maar Paulus houdt ons voor in Romeinen 7. Dat het onmogelijk is. U kent dat wel he. Romeinen 6. Dat is de les. Romeinen 7 is het leven. En Romeinen 8 is de kracht. Maar Paulus maakt duidelijk in Romeinen 7 wat het leven is. Het goede. Dat ik wil doen, dat doe ik niet. Maar het kwade, dat doe ik. En als ik het goede wil doen, dan ligt het kwade mij bij. De zonde nog zo levend. Terwijl Paulus... Toch mag weten van genade. Nou de onderwijzer zegt het ook. Kunnen degenen die tot God bekeerd zijn. Deze geboden volkomelijk houden. Nee zij. Maar ook de allerheiligste. Zolang als ze in dit leven zijn. Hebben maar een klein beginsel. Van deze gehoorzaamheid. Een klein beginnetje. Nog niet eens een begin. Maar een klein begin. En zoals de Heidelbergse katechisme ook zegt. Dat ook onze meest heilige verrichtingen met zonde bevlekt zijn. En daarom alle perfectionisme wordt uitgesloten. Alsof wij perfect kunnen worden. Ja, weliswaar door Gods genade? Nee. Een klein beginsel van deze gehoorzaamheid. En dat betekent gemeente, ik blijf zondaar. Zondaar tot de laatste snik toe. Maar daar ligt ook de troost. Dat is de kern van de reformatie. Dat Luther gezegd heeft, wij zijn en rechtvaardig en zondaar. En wat een wonder is het dan als Satan op je nek zit. En u zegt, hoe bestaat het? Hoe bestaat het met genade? En dat je dan nog dit doet. Hoe kan het? Een vrouw met genade. Die zulke dingen zegt of zulke dingen denkt. Nou Satan weet je wel te vinden. Om je tot wanhoop te drijven. Maar wat een wonder. Ik blijf zondaar. Luther kreeg eens een keer bezoek van Satan. En Satan zei tegen Luther. Luther je hebt tegen het eerste gebod overtreden. En Luther zei je hebt gelijk Satan. Heb je nog meer? Ja zei Satan. Je hebt ook tegen het tweede gebod overtreden. Luther zegt, je hebt gelijk man. Heb je nog meer? Ja, zegt Satan. Je hebt tegen al Gods geboden overtreden. Dat klopt, zegt Luther. Kom maar met je aanklacht. En dan zal ik hem ondertekenen. Met het bloed van de Heer Jezus Christus. En toen vloog Satan op de vlucht. Gewassen en gereinigd. Ik blijf zondaar. Pas bij de laatste snik. Word ik verlost. Van mijn eigen ik. En misschien kent u het wel. Als u wat gelezen hebt van Huntington. Dat hij zijn brieven onderschreef. Ondertekenen met Huntington. S. S. Zeeft. Zinner. Geredde. Zondaar. Maar nog steeds zondaar. Maar wel een gereden zondaar. En daarom gemeente is het gebed om de werking en de kracht van de Heilige Geest zo nodig. Opdat wij zonder ophouden ons benaarstigen en God bidden om de genade van de Heilige Geest. De genade van de Heilige Geest. En wat is de genade van de Heilige Geest? Het is de Heilige Geest die ons ontdekt. Ontdek mij aan mijn verborgen zonde. Zingt David. Dus dat ik het niet eens zie. Niet eens weet. Maar dat is het werk van de Heilige Geest. Die laat je het zien. En het is het werk van de Heilige Geest. Om je te overtuigen. Want ik geef het zo nog maar niet op. En ook al zie ik het. Maar ik kan het toch weer uitstekend goed praten. En mijn eigen straatje weer prima schoonvegen. Maar de Heilige Geest. Die zet er een streep doorheen. Die ontdekt, die overtuigt, maar het is de Heilige Geest ook die vernieuwt. Die nou dat vleesse hart wegneemt. Dat harde hart en er een vleesse hart voor in de plaats geeft. Dat stenen hart wegneemt en een vleesse hart voor in de plaats geeft. En prachtig, het is die Heilige Geest die vernieuwt. Hoe vernieuwt hij dan? Opdat wij hoe langer hoe meer naar het evenbeeld Gods vernieuwd worden. Dat beeld van God waarmee u geschapen bent. Dat beeld wat u van u afgeworpen hebt omdat u dacht dat u het beter wist. En dat geldt voor u en dat geldt voor mij. En wat is dan dat beeld waarmee we geschapen zijn? Dat beeld van God bestaat uit kennis, gerechtigheid en heiligheid. Om God te kennen. Dat is het eeuwige leven. En als wij die kennis missen. Dan missen wij het eeuwige leven. En daarom is het nodig. Dat de Heer door zijn geest ons vernieuwt. Opdat wij hem gaan kennen. En dan is hier alles ten dele schrijft de apostel Paulus. Nee, dan is de eeuwigheid nodig. De eeuwigheid om hem te kennen. Om hem volkomen te kennen. Dat zal één grote verwondering zijn. In één van mijn gemeentes had ik een vrouw. Daar zei ik wel eens tegen. Daar is de eeuwigheid voor nodig om hem te kennen. Dan zei ze altijd nee. Daar zal de eeuwigheid tekort voor zijn. Ja dat kan helemaal niet natuurlijk. Maar zo vol was ze. Kenden ze hem. Maar begeerden ze hem te kennen. Meer en meer te kennen. Dat beeld gods bestaat uit kennis. En gerechtigheid. En heiligheid. Gerechtigheid. Om nou rechtvaardig in alles te handelen. Eerlijk voor gods aangezicht te staan. En dan het ook nog te doen. En daarom. Gemeente, dan is de gerechtigheid van de Heer Jezus Christus nodig. Gerechtigheid, u mag ook zeggen rechtvaardigheid. En dat is een prachtig woord. Dat kun je uitpellen. Rechtvaardig wil zeggen vaardig zijn om recht te doen. Dan begrijpt u ook het verschil tussen gerechtigheid en heiligheid. Als het gaat over het beeld. Waarmee God ons geschapen heeft. Om dan dat beeld weer te herstellen. Zodat ik niet alleen vaardig ben om recht te doen. Maar ook het ook werkelijk doet. Heilig voor zijn aangezicht leven. Slechts een klein beginsel van deze gehoorzaamheid. En daarom op dat wij. Daar hebt u het weer. Hoe langer hoe meer. naar het evenbeeld Gods vernieuwd worden. Ziet u er naar uit, gemeente? Is dat uw verlangen? Is dat de begeerte van uw hart? Omdat u het wel ziet dat het niet klopt in uw leven. Omdat het nodig is. Onmisbaar is. O Vader, dat uw liefde ons blijkt. Die Vader. Die op de uitkijk staat. Die zoekende vader. Die zijn zoon te vies om aan te pakken. Omhelst. En kust. En het gemeste kalf laat slachten. Want mijn zoon. Die verloren was. Is gevonden. Mijn zoon die dood was. Is wederlevend. O vader. Dat uw liefde ons blijkt. O zoon. Maak ons uw beeld gelijk. Dat beeld dat Christus zichzelf nu vernietigd heeft. En vanwege de vreugde die hem was voorgesteld. Het kruis heeft gedragen en de schande veracht. De gestaltenis van een dienstknecht heeft aangenomen. Niet gekomen om gediend te worden, maar om te dienen. Om een volk zalig te maken van hun zonden. En heilige geest, zend uw troost ons neer. Opdat zo in mijn leven de drie-enige God alle lof en alle eer zou ontvangen. En dan neem ik alvast een voorsprongetje op de volgende zondag. Daarom is nou het gebed het voornaamste stuk van de dankbaarheid. Omdat ik weet hoe groot mijn zonden en ellenden zijn. En dat ik weet hoe ik van mijn zonde en ellende verlost ben. Namelijk door het volbrachte werk van Christus. En dan ook gode dankbaar ben. Voor zulke verlossing. Dan is het hier ten dele. Dan is het hier een strijd. Wat we het ook vanmorgen over gehad hebben. Die oude en die nieuwe mens. Die strijden. Maar straks. En daar wijst de onderwijzer ook heen. Totdat wij tot deze voorgestelde volkomenheid na dit leven geraken. En hoe goed de Heer het dan ook voor u is. En hoe u ook zijn liefde mag ervaren. Maar het is alles maar ten dele. Maar straks. Volkomen. Volkomen hem genieten. Dat is de eeuwige heerlijkheid gemeente. Dat is hem genieten. Hem zien. Van aangezicht tot aangezicht. Het lam staande als geslacht. Die ook mij gekocht heeft. Met zijn dierbaar bloed. Onbegrijpelijk. De eeuwige heerlijkheid hem te genieten. Dat is de hemel. En daar tegenover staat de hel. En de hel betekent voor eeuwig. Verstoten van zijn aanwezigheid. Gemeente, als u beseft hoe goed wij het hier nog hebben. Weet u hoe dat komt? Omdat u nog zijn aanwezigheid mag ervaren. Maar wat zal het zijn als daar een einde aan komt? U kent misschien wel de verhalen uit de concentratiekampen. Dat mensen zeiden, het leek wel een hel. Niet meer ervaren werd. Dat God er nog was. De eeuwige rampzaligheid. Als God zich terugtrekt en zijn liefde inhoudt. Maar de onderwijzer heeft het over een voorgestelde volkomenheid. Niet een volkomenheid die u zich kan voorstellen. Dat is iets anders. We kunnen ons niet voorstellen wat volkomen is. Wij zijn groot geworden met de gebrokenheid. Maar een volkomenheid. En het is nog niet geopenbaard wat wij zijn zullen. Schrijft de apostel Johannes. Maar één ding is zeker. Voor een ieder. Die mag rusten op dat vaste fundament. Jezus Christus en die gekruisigd. Daar wacht een heerlijke toekomst. Daar wacht het eeuwige leven. Kom gemeente. Word je er niet vreselijk moe van. Van die zondige aard. Vreselijk moe. Omdat het vlees zich elke keer weer roert. En als het samenspant met de wereld en de Satan. Je verliest het. En daarom spreken onze Dordtse vaderen. Van een heigen naar de volmaaktheid. Een heigen naar het tijdperk der volmaaktheid. Waar geen zonde meer is. Waar geen scheiding meer valt tussen de Heer en je ziel. Waar alles volkomen is. Waar geen rouw meer is. Geen verdriet meer is. Geen gekruid meer is. Waar niemand meer zal zeggen, ik ben ziek. Waar niemand meer zal zeggen, ik heb het verzondigd. Maar waar het lam alle lof en alle eer zal ontvangen. Tot in alle eeuwigheid. Ben je er niet moe van, gemeente? Om het alsmaar weer te verzondigen. En daarom houdt ons dat tiende gebod voor. Dat u het hier geen rust zult vinden. Maar omdat u de rust elders zult zoeken. In hem. Die volkomen betaald heeft. Jezus Christus. En die gekruisigd. Amen. Wij gaan zingen van de tien geboden des Heren, het achtste en ook het negende vers. Uw hart zal nimmer iets begeren van alles wat uw naaste is. Uw ziel zal als uw mond God eren en houden zijn getuigenis. En ook het negende vers. Och, of wij uw geboon volbrachten. Wat er verder volgt, achtste en negende vers uit de tien geboden des Heren. ♪ Gezang Laten wij eindigen met dankgebed. Heeres, we zeggen uw naam ontmoedigd dank. Dat de dankbaarheid is. En dat u dat wilt werken. Door de werking en de kracht van uw heilige geest. Gegrond op het offer van uw zoon. Die u gegeven hebt. Tot een volkomen verzoening. Dan komt u alle lof en alle eer toe. Dan wordt er in ons niets gevonden. Maar dat maakt het wonder ook zo groot. En heren laat het voor ons allen een wonder zijn. Wij redden het niet. Het is onmogelijk. Maar u hebt een weg geopend. In uw zoon. En daarom kan het. Om nou uw beeld weer te herstellen. En heren werk het nog in ons alle leven. Of we jong zijn of dat we oud zijn. Ga zo met ons. Als we deze plaats weer gaan verlaten. Ga met ons de nieuwe week in. En ook als er in de gemeente weer samenkomsten zijn heren. We bidden om uw nabijheid. Wat is het ook nodig om steeds weer te erkennen. Dat u het ons schenkt. En dat wij zo ook mogen zien, heren, dat u nog bemoeienis houdt met ons. Dat is niet verdiend, maar dat doet u uit genade. En dat we zo ook mogen roemen van genade. Heren, werk het nog. Ga zo met ons, bezwaar ons, bekeer ons tot u. En omdat we zo ook uw grote naam zouden loven en prijzen. Dat bidden wij van u. Om Christus wil alleen. Amen. Onze slotsang is uit Psalm 71. En we zingen daarvan het elfde vers. Ik zal blijmoedig heen treden in zere mogendheid. En ook het veertiende vers. Ik roem, o eeuwig alvermoog ik roem uw gerechtigheid. En wat er verder volgt. Elfde en veertiende vers uit Psalm 71 als slotsang. ♪ Gezang Ga dan in vrede naar uw woningen. Verheft uw harten tot God en ontvang de zegen des Heren. De genade van onze Heer Jezus Christus, de liefde Gods en de gemeenschap van de Heilige Geest zijn en blijven met u allen. Amen. ♪ Gezang